


The Russian Soul at War
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Θεμελής
Υπάρχουν πολλά βιβλία που πηγάζουν από προσωπικές ιστορίες ανδρών που έχουν ζήσει τις φρικαλεότητες του Πολέμου. Έχουν γραφτεί, κυρίως, από Αμερικανούς. Αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο από έναν Ρώσο. Διαβάστε το.
Έχω διαβάσει πολλά τέτοια βιβλία. Αρκετά απ’ αυτά με ακολουθούν σ’ όλη τη ζωή μου αφού τα συναισθήματα που μου προκάλεσαν έχουν σημαδέψει την ψυχή μου και με καθοδηγούν, υποσυνείδητα.
Τέτοια βιβλία είναι:
Το «Dispatches» / «Αποστολές», του Michael Herr / ΜάΪκλ Χερ·
το «Fields of Fire» / «Πεδία της Φωτιάς». του James Webb / Τζιέϊμς Γουέμπ,
το «Whispers in the Tall Grass» / «Ψίθυροι στο ψηλό γρασίδι», του Nick Brokhausen. / Νικ Μπρόκχαουζεν.
Μπορώ τώρα να προσθέσω έναν καινούργιο στη λίστα:
το σ τ ο ι χ ε ι ω τ ι κ ό «I Remember That Day» / «Θυμάμαι εκείνη την ημέρα», του Anton Karpov / Αντόν Καρπώφ.
Το «Θυμάμαι εκείνη την ημέρα» είναι μια συλλογή μ α ρ τ υ ρ ι ώ ν από π ρ ώ τ ο χέρι ανδρών των Ρωσικών Ειδικών Δυνάμεων «Akhmat» / «Αχμάτ», ενός θ ρ υ λ ι κ ο ύ ρωσικού στρατιωτικού σχηματισμού που μάχεται στο πλαίσιο της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης εναντίον της Ουκρανίας από την αρχή της σύγκρουσης.
Περισσότερο από μια ιστορία του πολέμου που αφηγούνται οι άνδρες μιας συγκεκριμένης οργάνωσης, το βιβλίο του Καρπώφ προσφέρει στον διαβαστή μια περιήγηση στη ρωσική ψυχή, η οποία, παρά το γεγονός ότι αφηγείται κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες, τον αφήνει με μια β α θ ύ τ ε ρ η εκτίμηση της α ν θ ρ ώ π ι ν η ς ποιότητας των μαχητών της Ρωσίας, σήμερα.
Απ’ αυτή την άποψη, το «Θυμάμαι εκείνη την ημέρα» επιτελεί δ ι π λ ό ν ρόλο καθώς αναδείχνει ακριβώς αυτή την π ο ι ό τ η τ α της Ρωσίας και των Ρώσων, η οποία είναι περισσότερο απαραίτητη σε μιαν εποχή που το μη ρωσικό κοινό κατακλύζεται από ρ ω σ ο φ ο β ι κ ά στερεότυπα που έχουν σχεδιαστεί για να δ υ σ φ η μ ί σ ο υ ν την α ν θ ρ ω π ι ά του ρωσικού λαού.
Το «Θυμάμαι εκείνη την ημέρα» αναγκάζει τον διαβαστή να αποδεχτεί τους ανθρώπους των οποίων τις ιστορίες βιώνει ως συνανθρώπους του, κάτι που το γρήγορο στυλ γραφής του Αντόν Καρπώφ καθιστά δυνατό. Είναι ένα δ ύ σ κ ο λ ο διάβασμα – όχι επειδή οι ιστορίες δεν μεταφράζονται καλά στην Αγγλική, αλλ’ ακριβώς το αντίθετο: μεταφράζονται πολύ καλά και σύντομα ο διαβαστής έ λ κ ε τ α ι από το ε θ ι σ τ ι κ ό ναρκωτικό της Β ί α ς. Αναστατωμένος απ’ αυτό που διαβάζει γυρίζει απότομα σελίδα -επειδή οι ιστορίες που καταγράφει ο συγγραφέας είναι σαν μ ε τ ω π ι κ ή σύγκρουση τραίνων-, διότι θέλει να γυρίσει την πλάτη του σ’ αυτό, αλλά η φ ρ ί κ η τον κάνει να γυρίσει πίσω για να την α φ ο μ ο ι ώ σ ε ι !
Η σωτήρια χάρη του βιβλίου είναι ο ίδιος ο Αντόν Καρπώφ. Περισσότερο από ένας απλός πολεμικός ανταποκριτής, είναι ένας άνθρωπος του οποίου η ζωή είναι βυθισμένη στις παραδόσεις της ρωσικής λογοτεχνίας – είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος του Εστιατορίου του Κεντρικού Σπιτιού των Συγγραφέων, που βρίσκεται στο κέντρο της Μόσχας. Χτίστηκε τη δεκαετία του 1930, με εντολή του Ιωσήφ Στάλιν, και για δεκαετίες χρησίμευσε ως η πνευματική στέγη για γενιές Ρώσων συγγραφέων. Ένα βήμα σ’ αυτό το μαγικό οικοδόμημα, και μεταφέρεστε σε μιαν εποχή που οι Ρώσοι συγγραφείς περνούσαν τις μέρες και τις νύχτες τους αναζητώντας για τη Ρωσική Ψυχή. Το πνεύμα αυτών των συγγραφέων ζει στο Κεντρικό Σπίτι των Συγγραφέων και έχει διαποτίσει το έργο ζωής του Καρπώφ. Και είναι η ικανότητα του Αντόν να κατανοεί, να διακρίνει και τελικά να αποτυπώνει αυτό το πνεύμα γραπτώς που διακρίνει το «Θυμάμαι Εκείνη την Ημέρα» από άλλα βιβλία για την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση.
Ο Πόλεμος σχίζει την ίδια την ουσία της ανθρωπότητας από εκείνους που τον βιώνουν.
Μόνο οι πιο δυνατοί μπορούν να βγουν από το φρικτό χωνευτήριο του Πολέμου με τις ψυχές τους άθικτες.
Οι άνδρες των οποίων οι ιστορίες έχουν αποτυπωθεί από τον Αντόν Καρπώφ είναι ζωντανά παραδείγματα τέτοιων ανθρώπων.
Οι ψυχές τους είναι πληγωμένες και παραμορφωμένες απ αυτά που έχουν δει και ζήσει.
Αλλά συνεχίζουν να ζουν.
Και χάρη στον Αντόν Καρπώφ θα ζουν για πάντα στις σελίδες αυτού του αξιοσημείωτου βιβλίου.
