* SHADOWS OF ALGERIA – THE LOST CONTEXT OF THE PARIS ATTACKS / Σκιές τῆς Ἀλγερίας – Τό χαμένο πλαίσιο τῶν ἐπιθέσεων στό Παρίσι

ΚΡΕΜ ΜΠΟΡΝΤΟΥΡΑ

Shadows of Algeria – The Lost Context of the Paris Attacks
by Robert Fisk
Μετάφραση: Κωνσταντῖνος Θεμελῆς
(Οἱ ἀραιώσεις, οἱ χρωμοεμφάσεις καί ἡ φωτογραφία μέ τό t-shirt εἶναι προσθῆκες δικές μου.)
* * * * *

battle_of_algiers_1232724603_resize_460x400
Ὁ γαλλικός ἀποικιακός στρατός παρελαύνει στό Ἀλγέρι…


Τὀ t-shirt τοῦ ἀμερικανικοῦ στρατοῦ γράφει: “Σκότωσέ τους ὃλους. Ἂσε τόν Ἀλλάχ νά τούς ταξινομήσει.”
Τί θέλετε νά κάνουν οἱ “ἱερόπληκτοι” –αὐτό σημαίνει ἡ λατινική λέξη fanaticus–, Μουσουλμάνοι; Νά μείνουν μέ τά χέρια σταυρωμένα;
* * * * *

Δέν ἦταν μόνο ἓνας ἀπό τούς ἐπιτιθέμενους πού ἐξαφανίστηκε μετά τή σφαγή στό Παρίσι. Τρία ἒθνη, τῶν ὁποίων ἡ ἱστορία, ἡ δράση –καί ἡ ἀδράνεια–, βοήθησαν στήν ἐξήγηση τῆς σφαγῆς ἀπό τόν Isis,  διέφυγαν σέ μεγάλον βαθμό τῆς προσοχῆς, σέ μιά σχεδόν ὑστερική ἀντίδραση στά ἐγκλήματα ἐναντίον τῆς Ἀνθρωπότητας, στό Παρίσι: Ἀλγερία, Σαουδική Ἀραβία καί ἡ Συρία.

Ἡ Γαλλο-Ἀλγερινή ταυτότητα ἑνός ἀπό τούς ἐπιτιθέμενους ἀποδείχνει πόσο ὁ ἂγριος πόλεμος τῆς Γαλλίας στήν Ἀλγερία ἀπό τό 1956 μέχρι τό 1962 συνεχίζει νά μολύνει τίς σημερινές ὡμότητες. Ἡ  ἀ π ό λ υ τ η  ἂ ρ ν η σ η  ν ά  ἐ ξ ε τ ά σ ο υ ν  τ ό ν  ρ ό λ ο  τ ῆ ς  Σ α ο υ δ ι κ ῆ ς  Ἀ ρ α β ί α ς  ὡ ς  π ρ ο μ η θ ε υ τ ή  τῆς πιό ἀκραίας οὐαχαμπο-σουνιτικῆς (Wahabi-Sunni) μορφῆς τοῦ Ἰσλάμ, στήν ὁποῖα ὁ Isis πιστεύει,  δ ε ί χ ν ε ι  π ό σ ο  ο ἱ  ἠ γ έ τ ε ς  μ α ς  σ υ ν ε χ ί ζ ο υ ν  ν ά  ἀ ρ ν ο ῦ ν τ α ι  ν ά  ἀ ν α γ ν ω ρ ί σ ο υ ν  τίς συνδέσεις μεταξύ τοῦ Βασιλείου καί τῆς ὀργάνωσης πού ἒπληξε τό Παρίσι. Καί ἡ ἀπόλυτη ἀπροθυμία μας νά ἀποδεχθοῦμε ὃτι ἡ μοναδική τακτική στρατιωτική δύναμη πού βρίσκεται σέ σταθερή μάχη μέ τόν Isis εἶναι ὁ στρατός τῆς Συρίας –πού μάχεται γιά τό καθεστώς τό ὁποῖο  κ α ί   ἡ  Γ α λ λ ί α  θέλει νά καταστρέψει–, σημαίνει ὃτι δέν μποροῦμε νά συνδεθοῦμε μέ τούς ἀμείλικτους στρατιῶτες πού πολεμοῦν ἐναντίον τοῦ Isis ἀκόμα πιό ἂγρια ἀπ’ ὃτι ἐναντίον τῶν Κούρδων.

Κάθε φορά πού ἡ Δύση δέχεται ἐπίθεση καί σκοτώνονται ἀθῶοι μας, ἐ μ ε ῖ ς  συνήθως  σ κ ο υ π ί ζ ο υ μ ε  τ ή ν  ὂ χ θ η  τ ῆ ς  μ ν ή μ η ς. Ἒτσι, ὃταν οἱ ρεπόρτερς μᾶς εἶπαν ὃτι οἱ 129 νεκροί στό Παρίσι ἀντιπροσωπεύουν τή χειρίστη ὡμότητα στή Γαλλία ἀπό τόν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρέλειψαν νά ἀναφέρουν τή σφαγή στό Παρίσι, τό 1961, περισσοτέρων ἀπό 200 Ἀλγερινῶν πού συμμετεῖχαν σέ παράνομη παρεία ἐναντίον τοῦ ἀγρίου ἀποικιακοῦ πολέμου τῆς Γαλλίας στήν Ἀλγερία. Οἱ περισσότεροι σκοτώθηκαν ἀπό τήν Ἀστυνομία, πολλοί βασανίστηκαν στό Παλαί ντε Σπόρ καί τά σώματά τους πετάχτηκαν στόν Σηκουάνα. Οἱ Γάλλοι παραδέχονται μόνο 40 νεκρούς. Ἀξιωματικός ὑπηρεσίας ἦταν ὁ Μωρίς Παπέν, πού εἶχε δουλέψει γιά λογαριασμό τῆς συνεργατικῆς (μέ τούς Ναζί) ἀστυνομίας τοῦ Πεταίν, στό Vichy, κατά τή διάρκεια τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ἀποπέμποντας περισσότερους ἀπό 1.000 Ἑβραίους πρός τόν θάνατό τους.

Ὁ Ὀμάρ Ἰσμαήλ Μοσταφάι, ἓνας ἀπό τούς δολοφόνους αὐτοκτονίας στό Παρίσι, ἦταν Ἀργερινῆς καταγωγῆς – καί τέτοια καταγωγή ἐνδέχεται νά ἒχουν καί ἂλλοι κατονομασμένοι ὓποπτοι. Οἱ Σα-ί-ντ καί Σιερίφ Κουακί, οἱ ἀδερφοί πού δολοφόνησαν τούς δημοσιογράφους τοῦ Charlie Hebdo ἦταν, ἐπίσης, ἀλγερινῆς καταγωγῆς. Ἦρθαν ἀπό τήν ἂνω τῶν πέντε ἑκατομμυρίων ἀλγερινή κοινότητα στή Γαλλία, γιά πολλούς ἀπό τούς ὁποίους ὁ πόλεμος δέν τελείωσε ποτέ καί οἱ ὁποῖοι ζοῦν σήμερα στίς φτωχογειτονιές τοῦ Σαίν Ντενί καί ἂλλων ἀλγερινῶν περιχώρων τοῦ Παρισιοῦ. Παρ’ ὃλ’ αὐτά, ἡ καταγωγή τῶν δολοφόνων τῆς 13ης Νοεμβρίου –καί ἡ ἱστορία τοῦ ἒθνους ἀπό τό ὁποῖο ἦρθαν οἱ γονεῖς τους–,  ἒ χ ε ι  δ ι α γ ρ α φ ε ῖ  σ έ  μ ε γ ά λ ο ν  β α θ μ ό  ἀ π ό  τ ή ν  ἀ φ ή γ η σ η τῶν τρομακτικῶν γεγονότων τῆς Παρασκευῆς. Ἓνα συριακό διαβατήριο μέ ἑλληνική θεώρηση εἶναι πιό συναρπαστικό – γιά εὐνόητους λόγους.

Ἓνας ἀποικιακός πόλεμος πενῆντα χρόνια πρίν δέν ἀποτελεῖ δικαιολογία γιά μαζική δολοφονία, ἀλλά προμηθεύει ἓνα πλαίσιο, χωρίς τό ὁποῖο κάθε ἐξήγηση τοῦ γιατί ἡ Γαλλία ἀποτελεῖ σήμερα στόχο ἒχει ἐλάχιστη σημασία. Ἀνάλογο πλαίσιο προμηθεύει ἡ σαουδική οὐαχαμπο-σουνιτική πίστη, πού εἶναι τό θεμέλειο τοῦ “Ἰσλαμικοῦ Χαλιφάτου” καί τῶν σάν λάτρες φονιάδων του. Ὁ Μοχάμαντ Ἲμπν Ἂμπντελ ἀλ-Οὐάχαμπ ἦταν ὁ καθαρολόγος ἱερέας καί φιλόσοφος, τοῦ ὁποίου ἡ ἀδίστακτη ἐπιθυμία νά ἐξαλείψει τούς Σιίτες καί τούς ἂλλους ἂπιστους ἀπό τή Μέση Ἀνατολή, ὁδήγησε  στίς σφαγές τοῦ 18ου αἰώνα, στίς ὁποῖες ἡ ἀρχική δυναστεία ἀλ-Σαούντ ἦταν βαθιά μπλεγμένη.

Τό σημερινό βασίλειο τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας, πού ἀποκεφαλίζει τακτικά ὑποτιθέμενους ἐγκληματίες ἒπειτα ἀπό ἂδικες δίκες, χτίζει ἓνα μουσεῖο στό Ριάντ, ἀφιερωμένο στίς διδασκαλίες τοῦ ἀλ-Οὐάχαμπ καί ἡ ὀργή τοῦ παλιοῦ ἱεράρχη ἐναντίον τῶν εἰδωλολατρῶν καί τῆς ἀνηθικότητας ἒχει βρεῖ ἒκφραση στήν κατηγορία τοῦ Isis ἐναντίον τοῦ Παρισιοῦ ὡς κέντρου “πορνείας”. Ἡ  μ ε γ ά λ η  χ ρ η μ α τ ο δ ό τ η σ η  τ ο ῦ  Isis  ἒ ρ χ ε τ α ι  ἀ π ό  τ ο ύ ς  Σ α ο υ δ ά ρ α β ε ς  ν  κ α ί,  ἂλλη μιά φορά,  τ ό  γ ε γ ο ν ό ς  α ὐ τ ό   ἒ χ ε ι  σ κ ο υ π ι σ τ ε ῖ  ἀπό τήν τρομερή ἱστορία τῆς σφαγῆς τῆς Παρασκευῆς.

Κι ἒπειτα ἒρχεται ἡ Συρία, ἡ καταστροφή τοῦ καθεστῶτος τῆς ὁποίας εἶναι, ἀπό καιρό, αἲτημα τῆς γαλλικῆς κυβέρνησης. Παρ’ ὃλ’ αὐτά, ὁ στρατός τοῦ Assad, λειψός ἀλλά καλά ὁπλισμένος –ἂν καί ξανακατέλαβε κάποια περιοχή μέ τή βοήθεια τῶν Ρωσικῶν ἀεροπορικῶν ἐπιδρομῶν–, εἶναι ἡ μόνη ἐκπαιδευμένη στρατιωτική δύναμη πού μάχεται τόν Isis. Γιά χρόνια, οἱ Ἀμερικανοί, οἱ Βρετανοί καί οἱ Γάλλοι λένε ὃτι οἱ Σύριοι δέν πολεμοῦν τόν Isis. Ἀλλά αὐτό εἶναι ὁλοφάνερα ψευδές. Τά συριακά στρατεύματα διώχτηκαν ἀπό τήν Παλμύρα τόν περασμένο Μάϊο, ἀφοῦ προσπάθησαν νά ἀποτρέψουν τά κονβόϊ αὐτοκτονίας τοῦ Isis, σπάζοντας τόν δρόμο τους μέσα στήν πόλη – κονβόϊ πού θά μποροῦσαν νά χτυπηθοῦν ἀπό τήν ἀμερικανική ἢ τή γαλλική ἀεροπορία. Περίπου 60.000 Σύριοι στρατιῶτες ἒχουν σκοτωθεῖ μέχρι σήμερα στή Συρία, οἱ περισσότεροι ἀπό τούς ἰσλαμιστές τοῦ Isis καί τοῦ Nusrah – ἀλλά ἡ ἐπιθυμία μας νά καταστρέψουμε τό καθεστώς τοῦ Assad  π α ί ρ ν ε ι  π ρ ο β ά δ ι σ μ α  σέ σχέση μέ τήν ἀνάγκη μας νά συντρίψουμε τόν Isis.  

Οἱ Γάλλοι καυχῶνται τώρα ὃτι ἒχουν χτυπήσει τήν “πρωτεύουσα” Raqqa τοῦ Isis στή Συρία εἲκοσι φορές – ἐπίθεση ἐκδίκησης, ἂν ποτέ ὑπῆρξε μία. Ἐάν αὐτό ἦταν μιά σοβαρή ἐπίθεση γιά νά ἐκκαθαρίσουν τή μηχανή τοῦ Isis στή Συρία, γιατί οἱ Γάλλοι δέν τήν ἒκαναν δύο ἑβδομάδες πρίν; Ἢ δύο μῆνες πρίν;

Ἂλλη μιά φορά, ἀλλοίμονο, ἡ Δύση –καί ἰδιαίτερα ἡ Γαλλία–, ἀπαντάει στόν Isis περισσότερο μέ τό συναίσθημα παρά μέ τή σκέψη, χωρίς κανένα ἱστορικό πλαίσιο, χωρίς νά ἀναγνωρίζει τόν ζοφερό ρόλο πού οἱ “μετριοπαθεῖς” μας κεφαλο-κόφτες Σαουδάραβες “ἀδελφοί” παίζουν σ’ αὐτήν τήν ἱστορία τρόμου. Καί νομίζουμε ὃτι πρόκειται νά καταστρέψουμε τόν Isis… 

ΚΡΕΜ ΜΠΟΡΝΤΟΥΡΑ

Advertisements